متفکران زیادی در تاریخ وجود داشتند که اعتقادی به وجود خدا نداشته اند. برخی از فلاسفه یونان باستان، مانند اپیکو، به دنبال توضیحات طبیعی برای پدیده‌های طبیعی بودند. اپیکور اولین کسی بود که با طرح مسئله شر، وجود خالقی قادر را زیر سوال می‌برد. در واقع طبیعت گرایی فلسفی می تواند توضیحات ماوراء طبیعی وقایع را با توضیحات طبیعی جایگزین کند. در طول قرن ۱۸ ام دیوید هیوم و امانوئل کانت نقدهای تأثیرگذاری بر برهان های سنتی وجود خدا وارد کردند. پس از اینکه داروین (۱۸۸۲ – ۱۸۰۹) مسئله تکامل را مطرح کرده و پیشرفت‌هایی را د علم مدرن ایجاد می‌کند، یک جهان بینی کاملاً مفصل فلسفی که منکر وجود خدا است، به خود می آید. در قرن نوزدهم و بیستم، نقدهای تأثیرگذار جدید بر خدا، اعتقاد به خدا و مسیحیت توسط نیچه، فوئرباخ، مارکس، فروید و کامو، زمینه ساز آتئیسم و خداناباوری مدرن شد.

آتئیسم دیدگاهی است که میگوید هیچ خدایی وجود ندارد.

کریسمس،عید قربان، عید پاک، یوم کیپور، ماه رمضان و … . اینها تنها بخشی از تعطیلات و جشن های مذهبی هستند که هر ساله توست دین داران جشن گرفته شوند. طبق مطالعات اخیر، در حال حاضر تقریباً ۷.۱ میلیارد انسان روی زمین زندگی می کنند که ۳۱٪ آنها مسیحی، ۲۳٪ آنها مسلمان، ۱۳٪ آنها هندوها و تقریبا ۷٪ آنها بودایی هستند. همچنین میلیون ها انسان دیگر نیز وجود دارند که از مذاهب دیگری مانند یهودیت، جینیسم و اسپریتیسم پیروی می کنند.

اما عده ای از ما که به یک خدا و یا خدایان متعدد ایمان ندارند، چه می شوند؟ حدود ۲٪ از جمعیت جهان به هیچ دینی پایبند نیستند. چرا آنها در تقویم تعطیلاتی را به نام خود نداشته باشند؟

۲۳ مارس هر سال برابر است با روز جهانی آتئیست‌. به مناسبت این روز تصمیم گرفتم تا در مورد آتئیست‌ها مطلبی بنویسیم و ۶ دروغی که در مورد آتئیست ها گفته می‌شود را با دلیل بررسی کنم.

تاریخچه ای از روز آتئیست

منشاء و مبدا روز آتئیست‌ به یک کلاهبرداری اینترنتی منتشر شده در سال ۲۰۰۳ برمیگردد. روز آتئیست در ابتدا مربوط به داستانی از یک فرد خداناباور بود که تصمیم به شکایت از دولت گرفته بود. دلیل شکایت ساده بود. چرا بی خدایان بر خلاف تمام مذاهب بزرگ روزی را در تقویم به نام خود ندارند؟ قاضی در پاسخ گفته بود روز اول آوریل ( روز دروغ، مانند ۱۳ فروردین در ایران ) را به عنوان روز آتئیست ها نام گذاری کنند. در حالی که این پرونده یک دروغ و یک شوخی بود اما داستان به سرعت انتشار یافته و به عنوان یک واقعیت پذیرفته شد. اگرچه بعد ها دروغ بودن این اتفاق ثابت شد اما انگیزه داشتن روز خاص آتئیست‌ها را برای افراد خداناباور ایجاد کرد.

چطور روز آتئیست‌ها را جشن بگیریم ؟

در واقع روش مشخصی برای بزرگداشت و یا جشن گرفتن روز آتئیست‌ها وجود ندارد. بسیاری از آتئیست‌ها از این مناسبت برای نشان دادن عدم ایمان خود به خدا و یا شروع بحث کلامی و منطقی استفاده می کنند. از آنجا که آتئیسم در بعضی مناطق هنوز موضوعی بحث برانگیز است، این روز میتواند فرصتی باشد برای افزایش آگاهی در مورد آتئیسم.

نباید منکر این باشیم که دین از منظر تاریخی موضوعی جذاب، شگفت انگیز و بحث برانگیز است، بنابراین اگر یک آتئیست هستید، می توانید در این روز کمی وقت بگذارید تا با یک دوست مذهبی یا یکی از اعضای خانواده گفتگویی در مورد دین داشته باشید تا دریابید که آنها دقیقاً به چه چیزی اعتقاد دارند و دلیل این اعتقاد چیست. صحبت ها و دلایل آنها خوراک فکری خوبی است برای فکر کردن و صحبت کردن در حوزه دین و خدا. از طرف دیگر، اگر فردی مذهبی هستید، می توانید مدتی را با دوستان آتئیست یا اعضای خانواده خود بگذرانید و دریابید که دلایل او برای این بینش و جهان بینی چیست.

 

 

در ادامه به بررسی ۶ دروغ در مورد آتئیست‌ها می‌پردازیم تا با واقعیت این باور بیشتر آشنا شویم:

۱. آتئیست‌ها معتقد هستند که زندگی بی معنی است!

برعکس، غالباً افراد متدین و دین دار نگران این هستند که زندگی بی معنا باشد و تصور می کنند که تنها با وعده سعادت ابدی و زندگی پس از مرگ میتوانند به معنا و مفهوم واقعی زندگی دست پیدا کنند. آتئیست‌ها کاملاً مطمئن هستند که زندگی معنی دار و با ارزش است. روابط ما با کسانی که دوستشان داریم اکنون و در این دنیا معنی دار است و آنها نیازی به جاودانگی و ماندگاری ابدی برای ارزشمند بودن ندارند. آتئیست‌ها به دنبال این هستند که دلیل این ترس از پوچ بودن زندگی دنیوی در افراد مذهبی را بیابند.

۲. آتئیسم مسئول بزرگترین جنایات تاریخ بشر است!

افراد مذهبی غالباً ادعا می کنند که جنایات هیتلر، استالین، مائو و پول پت محصول اجتناب ناپذیر بی‌خدایی بوده است (این افراد غالبا بی خدا هستند). مشکل فاشیسم و کمونیسم این نیست که بیش از حد به دین انتقاد می کنند. در واقع مشکل اینجاست که آنها خیلی شبیه به دین هستند! این رژیم‌ها اساسا دگماتیک ( متعصب و کوته فکرانه ) هستند و عموماً باعث ایجاد شخصیتها و افراد فرقه محور میشوند که حاضر به هر کاری هستند. آشویتس، گولاگ و مزارع کشتار زمانی که مردم یک جامعه تعصب و مذهب را کنار می‌گذارند رخ نمیده. آنها نمونه هایی از تعصب های سیاسی، نژادی و ملی گرایی هستند که به اجرا درآمده اند. تا به حال هیچ جامعه ای در تاریخ بشر وجود نداشته که به دلیل خردمند شدن مردمانش متحمل رنج و سختی شده باشد.

۳. آتئیست‌ها متعصب هستند.

یهودیان، مسیحیان و مسلمانان ادعا می کنند که کتب آنها به قدری کامل است که تمام نیازهای بشری را پوشش داده و به تمام این نیازها واقف است. در نتیجه این کتاب ها تحت نظر خدایی عالم و واقف به همه چیز نوشته شده است. یک آتئیست شخصی است که با در نظر گرفتن این ادعا، کتب مقدس را خوانده و این ادعا را مضحک دانسته است. در واقع برای رد این ادعای دین داران و اعتقادات دینی غیر قابل قبول و غیر منطقی، لازم نیست فردی متعصب باشید.

همانطور که مورخی به نام استفان هنری رابرتز ( ۱۹۷۱ – ۱۹۰۱ ) گفت: ” به نظر من ما هر دو بی خدا هستیم. فقط من به یک خدا کمتر از شما اعتقاد دارم. وقتی که بفهمید چرا خودتان خدایان ادیان دیگر را رد می کنید، خواهید فهمید که چرا من نیز خدای شما را رد می کنم. ”

۴. آتئیستها فکر میکنند هر چیزی در جهان اتفاقی است.

هیچ کس نمی داند جهان چرا به وجود آمده است. در حقیقت، کاملاً روشن نیست که آیا می توانیم به طور منسجم و دقیق در مورد “آغاز” یا “خلقت” جهان صحبت کنیم. این عقیده که آتئیست‌ها معتقدند که همه چیز به طور اتفاقی ایجاد شده است، مرتبا به عنوان یک انتقاد از نظریه تکامل داروین مطرح می شود. همانطور که ریچارد داوکینز در کتاب شگفت انگیز خود با عنوان “The God Delusion” توضیح می دهد ، که این عقیده سوء تفاهمی است در مورد نظریه تکامل داروین. اگرچه ما دقیقاً نمی دانیم که حیات اولیه در زمین چگونه به وجود آمده است، اما می دانیم که تنوع و پیچیدگی هایی که در دنیای زنده مشاهده می کنیم حاصل یک فرصت یا اتفاق نیست. تکامل ترکیبی است از جهش تصادفی و انتخاب طبیعی. داروین بر اساس عبارت “انتخاب مصنوعی” که توسط دامداران استفاده می شود ، به عبارت “انتخاب طبیعی” رسید. در هر دو مورد، انتخاب اثر کاملا غیر تصادفی در رشد هر گونه دارد.

۵. آتئیسم زمینه و مبنای اخلاقی ندارد!

اگر شخصی متوجه نباشد که ظلم کردن عملی بد و منفی است، با خواندن کتب مقدس این مسئله را کشف نمی کند زیرا این کتاب ها مملو از ظلم انسانی و الهی هستند. در واقع ما اخلاق را از دین و یا کتب الهی یاد نمی‌گیریم. ما طی سالها پیشرفت اخلاقی قابل توجهی داشته ایم اما این پیشرفت اخلاقی را با مطالعه کتاب‌های  الهی به دست نیاورده ایم. ما با استفاده از شهود اخلاقی و هزارن سال تفکر در مورد دلایل و احتمالات سعادت انسان به این نتیجه رسیده ایم که چه چیزی برای انسان خوب است و چه چیزی بد.

برای مثال کتاب های مقدس عمل برده داری را تأیید می کنند در حالی که همه انسانهای متمدن اکنون می دانند که برده داری یک عمل زشت است. البته ناگفته نماند که هر قانونی در کتاب های مقدس را میتوان خردمندانه سنجید و اگر منطقی و قابل قبول باشد آنرا پذیرفت بدون اینکه اعتقاد داشته باشیم که آن را خالق عالم جهان به ما تحویل داده است.

۶. آتئیست ها مخالف تجریبات معنوی و غیرمادی هستند.

هیچ چیز مانع آن نیست که یک آتئیست عشق، نشاط و محبت را تجربه نکند. آتئیست‌ها این تجربیات را ارزشمند و محترم شمرده و مرتباً به دنبال جذبشان هستند. آنچه آتئیست ها با آن مخالفت میکنند، ادعاهای غیر قابل باور و غیر منطقی و غیر قابل توجیه بر اساس این تجربیات است.

شکی نیست که برخی از مسیحیان با خواندن کتاب مقدس و دعا به درگاه عیسی در زندگی خود پیشرفت کرده اند. اما این رخداد نشان دهنده چیست ؟ این اتفاق ثابت می کند که برخی قوانین رفتاری می توانند تأثیر عمیقی بر ذهن انسان بگذارند و موجب موفقیت و پیشرفت انسان بشوند. اما آیا تجربیات مثبت مسیحیان در این زمینه نشان می دهد که عیسی تنها ناجی بشریت است؟ قطعا خیر زیرا هندوها، بودائیان، مسلمانان و بیخدایان نیز تجربیات مشابهی دارند.

 

در انتها پیشنهاد میکنم این سخنرانی تد از ریچارد داوکینز را با عنوان Militant Atheism مشاهده کنید :

 

شما چه دیدگاهی در مورد آتئیسم دارید ؟ آیا با خواندن این مطلب در مورد وجود خدا سوالاتی برایتان ایجاد شد ؟